Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı tarafından yayımlanan ve bayram ile resmî tatil günlerinde oluşabilecek hizmet ihtiyacının karşılanmasında öncelikle memur ve sözleşmeli personelin görevlendirilmesini isteyen yazı, kamu personel rejimi açısından son derece vahim bir yaklaşımı ortaya koymuştur.

​

Söz konusu yazıda, işçi personelin ulusal bayram ve resmî tatil günlerinde çalıştırılması hâlinde doğacak mali yük gerekçe gösterilerek, hizmet ihtiyacının öncelikle memur ve sözleşmeli personel eliyle karşılanması istenmektedir. Başka bir ifadeyle, işçinin tatil ücretinin yüksek olması nedeniyle memurun daha düşük maliyetli iş gücü gibi değerlendirilmesi talep edilmektedir.

​

Bu anlayışı kabul etmiyoruz.

​

Memur ucuz iş gücü değildir. Memur, Sözleşmeli personel maliyet hesabının aracı değildir. Kamu hizmeti, personelin emeği değersizleştirilerek yürütülemez.

​

Kamu çalışanları yıl boyunca, artan sorumluluklar, eksik personel sayısı, düşük fazla mesai ücretleri, yetersiz sosyal haklar ve hayat pahalılığı karşısında büyük bir özveriyle görev yapmaktadır. Buna rağmen, bayram ve resmî tatil günlerinde dahi memurun emeğinin “daha az maliyetli” görülerek tercih edilmesi, kamu yönetimi anlayışı açısından kabul edilemez bir durumdur.

​

Memurun emeği ucuz diye bayramda da mı göreve çağıracaksınız?

​

Kamu zararı oluşmasın derken, memurun hakkını ve hukukunu yok mu sayacaksınız?

​

Kamu zararı gerekçesiyle memur ve sözleşmeli personelin bayram ve resmî tatillerde öncelikli görevlendirilmesi, kamu vicdanında karşılık bulacak bir uygulama değildir. Çünkü burada asıl sorun, işçinin resmî tatil ücretinin yüksek olması değil; memurun fazla mesai, nöbet, bayram ve resmî tatil ücretlerinin son derece düşük kalmasıdır.

​

Sorunun çözümü, işçinin hakkını tartışmaya açmak değildir. Sorunun çözümü, memurun emeğini ucuzlatmak hiç değildir. Gerçek çözüm; memurun fazla mesai, nöbet, bayram ve resmî tatil ücretlerinin günümüz ekonomik şartlarına uygun, insan onuruna yakışır, hakkaniyetli bir seviyeye çıkarılmasıdır.

​

Bugün kamu görevlileri, normal mesai dışında yaptıkları çalışmanın karşılığını çoğu zaman ya hiç alamamakta ya da aldığı ücret hayatın gerçekleri karşısında sembolik düzeyde kalmaktadır. Bu tablo ortadayken, bayram günlerinde de memurun emeğini “daha az maliyetli” görerek görevlendirme yapılması, kamu personeli arasında adalet duygusunu derinden zedelemektedir.

​

Bu yaklaşım kamu zararı oluşturmasın diye yapılmış gibi gösterilse de, gerçekte adalet zararına yol açmaktadır.

​

Kamu idaresinin görevi, personel grupları arasında maliyet kıyaslaması yaparak bir grubu diğerine karşı daha ucuz iş gücü gibi konumlandırmak değildir. Kamu idaresinin görevi; çalışma barışını korumak, personelin hakkını gözetmek, hizmet gerekleri ile çalışanların aile ve sosyal hayatı arasında makul bir denge kurmaktır.

​

Zorunlu hizmet ihtiyacı varsa bunun yolu bellidir:

​

Görevlendirmeler adil ve şeffaf şekilde yapılmalıdır. Personelin rızası, aile durumu, çalışma yoğunluğu ve önceki görevlendirmeleri dikkate alınmalıdır. Bayram ve resmî tatil çalışmasının karşılığı eksiksiz ve hakkaniyetli şekilde ödenmelidir. Memur ve sözleşmeli personelin fazla mesai ve tatil ücretleri günün ekonomik koşullarına göre yeniden düzenlenmelidir. Hiçbir personel grubu, diğerine göre “ucuz iş gücü” gibi görülmemelidir.

​

ÜNİPERSEN olarak;

Memurun emeğini “ucuz iş gücü” hesabına indirgeyen, kamu personel rejimini maliyet hesabı üzerinden şekillendirmeye çalışan ve bayram günlerinde dahi memurun hakkını görmezden gelen bu anlayışın karşısında en güçlü şekilde duracağız.

​

Hiçbir kamu idaresi, işçinin hakkını gerekçe göstererek memuru daha düşük maliyetli bir alternatif gibi konumlandıramaz. Kamu hizmeti, memurun emeği ucuzlatılarak; bayramı, ailesi, sosyal hayatı ve hakkı yok sayılarak yürütülemez.

​

Bu yaklaşım yalnızca hatalı değil; kamu personel sistemi açısından tehlikeli, çalışma barışı açısından yıkıcı ve kamu vicdanı açısından kabul edilemezdir.

​

Memurun emeği de kıymetlidir, bayramı da kıymetlidir.

​

ÜNİPERSEN

Üniversite İdari Personel Sendikası